هزاران نفر از باشنده ولایت بامیان به شمول فعالان مدنی در تظاهرات که در اعتراض به ناآرامی جاده ها و مسیر رفت و آمد این ولایت راه اندازی شده بود، شرکت کردند.
مخالفان مسلح دولت در این دو مسیر مسافران را به گروگان می گیرند.
آنها می گویند که گروگانگیرها برای رهایی مسافران از خانواده شان پول های هنگفت تقاضا می کنند که در صورت عدم پرداخت آنها مسافران را به قتل می رسانند.
معترضان می گویند که چندین بار به حکومت مرکزی برای حل این معضل شکایت کرده اند اما آب از آب تکان نخورده است.
خداداد صالحی، از معترضان گفت: "پسر کاکایم چند روز در نزد گروگانگیرها بود، پول را که تقاضا کرده بودند فراهم نتوانستیم، آنها پسر کاکایم را به حدی لت و کوب کرده بودند که ما او را نیمه جان پیدا کردیم. "
تظاهرات از مسجد جامع شهید مزاری شروع و با حمل پلاکاردهای که روی آن نوشته شده بود، "حکومت، حکومت، امنیت امنیت" و " امنیت حق ماست ، آنرا از ما نگیرید" تا چوک بازار بامیان ادامه داشت.
حسین داد احمدی از فعالان مدنی می گوید که راه های منتهی به ولایت بامیان برای مخالفان مسلح و گروگانگیرها به یک شاهراه اقتصادی و درآمد مالی تبدیل شده است.
گروگانگیرها در ازای هر مسافر که به گروگان می گیرند از ۱۰ تا ۳۰۰ هزار دالر از خانواده های شان پول درخواست می کنند، با توجه به شرایط اقصتادی بامیان مردم توان پرداخت این پول را ندارند."
او می گوید اگر این پول را خانواده ها فراهم نکنند، ممکن به قیمت جان گروگان تمام شود.تظاهرکنندگان قعطنامه ای صادر کرده و خواستار تامین امنیت فوری راه های بامیان شدند.
در این قطعنامه حکومت محلی بامیان برای رساندن صدای اعتراض و خواست مردم بامیان مسوول دانسته شده و گفته شده که والی و مقامات محلی باید صدای آنها را به گوش رهبران حکومت وحدت ملی برسانند.
در قطعنامه به امنیت جان شهروندان اشاره شده و گفته شده که حکومت مسوول است تا امنیت جان مردم را فراهم کند، همزمان از نهادهای مدافع از حقوق بشر نیز تقاضا شده است تا برای تامین امنیت راه های بامیان دادخواهی کنند.
اولین تلاش سویدن برای اخراج اجباری یک فامیل افغان از سویدن به کابل ناکام ماند.
یک خانواده 4 نفری افغان از چندین سال به این طرف در کشور سویدن تقاضای پناهندگی نموده بودند و به تقاضای پناهندگی شان جواب رد داده شده بود. پولیس مرزی سویدن این خانواده افغان را دو روز قبل بدون کدام اطلاع قبلی سوار بر طیاره از قبل پلان شده، اجباراً به کابل اخراج نمودند. ولی از طرف موظفین و مسوولین اداره ذیربط پذیرفته نشده و دوباره به سویدن مسترد گردیدند.
دلیل اصلی اینکه چرا این تلاش پولیس سویدن ناکام ماند، اینها است:
- نداشتن تفاهم نامه میان وزارت مهاجرین و عودت کنندگان افغانستان و کشور سویدن (این قرارداد در سال 2009 ختم گردیده است)
- ندادن اطلاع قبلی به ادارات ذیربط در میدان هوایی بین المللی کابل
- محل سکونت اصلی پناهجویان (که فعلاً از جمله شهر های ناامن محسوب میشود)
این در حالیست که دو تن دیگر از پناهجویان که اخیراً از ناروی به کابل اخراج شده بودند، نیز توسط مسوولین مجدداً به ناروی مسترد شده اند.
خانم تنهای افغان با 3 فرزند اش بعد از اخذ اقامت از طریق اقامت های سهمیه یی کمیشنری سازمان ملل متحد از ایران به سویدن منتقل شده بود .
این خانم افغان به 3 فرزند اش به زندگی عادی شان در کشورسویدن داشتند . اداره سوسیال این شهر مدعی است که این خانم با فرزندانش از خشونت استفاده مینمود فلهذا فرزندان این خانم را به یک خانواده سویدنی برای پرورش دادند. این خانم افغان که خود یک مادر نیز بود، بار بار به اداره سوسیال مراجعه نمود و از ایشان خواست تا فرزندانش را به او برگرداند وگرنه خودکشی خواهد نمود. با وصف چندین بار اطلاع قبلی، سوسیال به حرف های این خانم گوش نداد، تا اینکه در نهایت این خانم افغان خودکشی نمود و قرار است فردا مورخ 5 فیبروری سال جاری، جسد این خانم توسط پولیس و اداره سوسیال این شهر و تعدادی از افغانهای مقیم آن شهر در شهر متذکره به خاک سپرده شود.
نتیجه تحقیقات پولیس در این قضیه نهایی نشده است. ولی تماسی که با چند تن از شهروندان افغان مقیم این شهر داشتم، ایشان اداره سوسیال و پولیس این شهر را برای پنهان نگهداشتن خودکشی و حتی خبر دفن وی، مقصر میدانند و شاکی هستند که در صورتیکه اداره سوسیال از وضعیت روحی و صحی این خانم اطلاع داشتند چرا به موقع اقدام نکردند.
افغانستان، سالانه حدود ۲۰ هزار نفر در افغانستان به انواع سرطان مبتلا میشوند و از این میان حدود ۱۵ هزار نفر جان خود را از دست میدهند.
دولت افغانستان برای رسیدگی به بیماران سرطانی یک مرکز ابتدایی مداوا در شفاخانه (بیمارستان) جمهوریت شهر کابل ایجاد کردهاست.
وزیر صحت عامه افغانستان گفت که تا حالا وسایل مدرن برای درمان بیماران سرطانی وجود ندارد، ولی در بعضی مراکز شیمی درمانی بیماران سرطان انجام میشود.
که بزودی یک مرکز درمان سرطان پستان در شفاخانه استقلال در غرب کابل ایجاد خواهد شد.
به گفته آقای فیروز، در مقرره جدید این وزارت، داشتن مرکز تشخیص سرطان یکی از شرایط گرفتن مجوز برای شفاخانههای خصوصی در نظر گرفته شده.
که این کشور شماری از پزشکان افغان را به کشور چین فرستاده تا آموزشهای بیشتر در زمینه درمان بیماری سرطان ببینند.
که به دلیل محدودیتهای که آژانش بین المللی انرژی اتمی وضع کرده، افغانستان تاکنون فاقد مرکز شعاع درمانی است، ولی برای وارد کردن این دستگاهها تلاش دارد تا شرایط آژانس را بر آورده کند تا بتواند این دستگاه ها را وارد کند.
آقای فیروز افزود که براساس بررسی این وزارت سالانه حدود ۳۰۰ میلیون دلار از افغانستان برای درمان خارج میشود در حالیکه شمار زیادی از این بیماریها در افغانستان قابل علاج هستند.
او گفت که متاسفانه شمار زیادی از مردم افغانستان اعتماد خودر را به بخش بهداشت افغانستان از دست دادهاند، در حالیکه سال گذشته حدود یک میلیون بیمار در بیمارستانهای سراسر افغانستان مراجعه کردهاند که از این جمله حدود ۹۰۰ هزار بیمار مداوا شدهاند و فقط ۱۰۰ هزار در این بیمارستان ها مداوا نشدهاند.
ملهکنندۀ انتحاری که با استفاده از لباس زنان میخواسته در ولایت کنر دست به حمله بزند از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدهاست.
این فرد محکم خان نام دارد و تصمیم داشت در ولایت کنر دست به حملۀ انتحاری بزند.
انتحارکننده که با لباس زنانه بازداشت شده، صبح امروز پیش از حمله در ولسوالی نرنگ ولایت کنر در یک عملیات اوپراتیفی و هدفمند نیروهای پولیس مبارزه با جرایم جنایی ولایت کنر بازداشت شدهاست.
هرچند اینکه فرد بازداشتشده مربوط به کدامیک از گروههای شورشی است مشخص نیست اما در ولایت کنر بیشتر طالبان فعالیت دارند و اعضای این گروه پیش از این نیز در چنین وضعیت بازداشت شدهاند.
این نخستین رویداد ازین دست نیست و تا کنون نیروهای امنیتی بارها مخالفان مسلح را که میخواستند با استفاده از لباس زنانه دست به حمله بزنند ویا از جایی به جای دیگر بروند، بازداشت کردهاند.