ماریا یوسفزی
ماریا یوسفزی

ماریا یوسفزی

دولت افغانستان درقانون خانواده بازنگری می کند

این قانون که در افغانستان به عنوان قانون ضد خانواده مشهور شده است بسیار جنجالی است چون در بندهایی از آن به خویشاوندان مونث درجه یک فردی که مورد آزار قرار گرفته اجازه شهادت داده نمی شود . مواردی دیگری نیز دراین قانون وجود دارد که خشم بسیاری ازفعالان حقوق زنان را برانگیخته است . حالا کابینه افغانستان گفته است اجازه نخواهد داد این قانون عملیاتی شود .
دولت افغانستان گفته است: قصد دارد در این قانون – که بسیاری از کارشناسان معتقدند باعث گسترش خشونت علیه زنان در این کشور می شود – بازنگری نماید . این قانون که توسط پارلمان افغانستان تصویب شده است ، تقریباً ادامه رسیدگی به پرونده آزار و تجاوز به زنان را غیرممکن می کند .
ایمال فیض سخنگوی کاخ ریاست جمهوری افغانستان گفته است اگر اصلاحیه های مورد نظر در این قانون اعمال نشود ، دولت هرگز آن را امضا نخواهد کرد چرا که این قانون به هیچ یک از اعضای خانواده اجازه نمی دهد له یا علیه یکدیگر شهادت دهند و این کاملاً خلاف آزادی های اولیه است .
این درحالی است که براساس آمار منتشر شده توسط سازمان ملل در ماه دسامبر ، در سال ۲۰۱۳ میزان خشونت علیه زنان در افغانستان به خصوص خشونت خانوادگی ۲۸ درصد افزایش یافته است .

زنان سومالی نباید با ترس از تجاوز زندگی کنند

دیده‌بان حقوق بشر در گزارش جدید خود اعلام کرد: در طول یک سال گذشته زنان و دختران سومالیایی در موگادیشو پایتخت این کشور به میزان زیادی هدف خشونت‌های جنسی و تجاوز حتی از سوی سربازان دولتی قرار گرفتند.

لیزل گرنتالتز پژوهشگر حوزه حقوق زنان در دیده‌بان حقوق بشر گفت: زنان و دختران در موگادیشو با ترس واقعی از تجاوز و آزار و اذیت‌های جنسی زندگی می‌کنند و قبول مسئولیت دولت در این خصوص تاکنون موجب محافظت بیشتر از زنان و حمایت از قربانیان نشده است.

این سازمان در گزارش ۷۲ صفحه‌ای خود با عنوان «اینجا تجاوز پدیده‌ای عادی است» پیشنهاداتی را به دولت و حامیان بین‌المللی سومالی ارائه داده است تا از این طریق بتوانند تجاوز را کاهش دهند، از قربانیان حمایت کنند و راه حل مناسب برای پایان دادن همیشگی به این بدرفتاری‌ها را بیابند.

دیده‌بان حقوق بشر برای تهیه این گزارش با ۲۷ زن گفت‌وگو کرده است که برخی از آْن‌ها بارها و توسط افراد مختلف مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند و همه این حوادث از ماه اوت ۲۰۱۲ به بعد،‌ یعنی از زمان سرکار آمدن دولت جدید فدرال اتفاق افتاده است.

بر اساس گزارش پایگاه اینترنتی دیده‌بان حقوق بشر، افراد مسلح در موگادیشو از جمله نیروهای امنیتی دولت زنان و دختران زیادی را مورد آزار و اذیت‌های جنسی، تجاوز و ضرب و شتم قرار داده‌اند. زنان و دختران آواره که در اثر جنگ به اردوگاه‌ها پناه آورده‌اند بیش از دیگران در معرض این بدرفتاری‌ها قرار دارند و در زمان‌هایی که برای انجام کارهای روزمره‌شان به بیرون از اردوگاه می‌روند هدف حمله قرار می‌گیرند.

این سازمان در ادامه اعلام کرد که عدم اجرای عدالت در مورد پرونده‌های خشونت جنسی در سومالی هنوز یک اتفاق معمول است. زنی ۳۴ ساله در گفت‌وگو با دیده‌بان حقوق بشر تشریح کرد که به‌طور دسته جمعی مورد تجاوز قرار گرفته و متجاوزان با خیالی آسوده از مجازات به وی حمله کرده‌اند.

سازمان ملل پیش از این در گزارشی اعلام کرد: در شش ماه ابتدایی سال ۲۰۱۳ نزدیک به ۸۰۰ مورد آزار و اذیت‌های جنسی و خشونت‌های جنسیتی علیه زنان و دختران در موگادیشو رخ داده است، در حالیکه شمار واقعی این حوادث بسیار بیشتر از این برآورده می‌شود. بسیاری از قربانیان به‌دلیل اینکه می‌دانند مورد حمایت قرار نمی‌گیرند یا از حمایت‌های قانونی مطلع نیستند و یا به خدمات پزشکی و قضایی لازم دسترسی ندارند از گزارش این مسئله سرباز می‌زنند.

یک قربانی در پاسخ به این سوال که چرا موضوع تجاوزی که به وی شده را گزارش نمی‌دهد گفت: تجاوز در سومالی همیشه اتفاق می‌افتد، اینجا آزار و اذیت‌های جنسی یک اتفاق عادی است.

آمارهای صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) نشان می‌دهد که یک سوم از قربانیان خشونت‌های جنسی در سومالی کودکان زیر ۱۸ سال هستند.

از این رو دیده‌بان حقوق بشر ضمن تاکید بر لزوم اصلاح شرایط کنونی در سومالی از دولت فدرال در این کشور خواست تا با بکارگیری اقدامات موثر و قانونی به رنج زنان و دختران این کشور و ترس از تجاوز در جامعه پایان دهند.

یک زن امریکایی به قتل بیش از۲۰ نفر اعتراف کرد

گزارش خبرگزاری فرانسه ازواشنگتن، ˈ میراندا باربورˈ که نوزده سال دارد به روزنامه ˈ دیلی آیتم ˈ چاپ شهر سانبری درایالت پنسیلوانیا گفته است که وی آخرین قربانی خود را که یک مرد ۴۲ ساله بود در ماه نوامبر به ضرب چاقو کشته است .

وی ضمن اعتراف به برقراری ارتباط با این مرد از طریق یک آگهی گفت: پس از ارتباط وی را به کمک شوهرش کشته است .

باربور به این روزنامه گفت :ˈ من همه چیز را به یاد دارم . مثل تماشای یک فیلم است . ˈ

باربور و شوهرش الیت باربور متهم به قتل این مرد شده و در بازداشتگاه های جداگانه نگه داشته می شوند.

ولی وی می گوید این تازه ترین قتل از سلسله قتل هایی بود که وی طی سال ها از آلاسکا گرفته تا ایالت تگزاس انجام داده است .

وی در پاسخ به این سوال روزنامه که فکر می کند مسئول مرگ چند نفر بوده است گفت : شمارش قربانیان خود را پس از رسیدن به عدد ۲۲ متوقف کرده ولی تعداد آنها به مراتب بیشتر است .

گفته می شود اظهارات این زن جوان مقامات مجری قانون در سراسر امریکا را به تکاپو انداخته تا به دلیل وجود ارتباط بالقوه بین این اظهارات و معماهای قتل لاینحل مانده در ایالت خود آنها را از نو مورد بررسی قرار دهند.

وی می گوید از سیزده سالگی که مورد سوء استفاده از سوی مردی قرار گرفته که از فرقه شیطان پرستان بود ، مرتکب قتل شده است .

استیو ماتسو ریس پلیس سان بری گفت: مقامات از ادعاهای این زن با خبرند و در حال ˈ همکاری با ماموران مجری قانون در شهرها و شهرستان های مختلف ˈ هستن

ازدواج کودکان، زخم کهنه پاکستان

 اما قصه برخی از آنان شاید کمی فرق داشته باشد؛ یکی از آنان دخترکی ۵ ساله به نام سنیدا است. پدرش که دختر دیگری را از یک روستا فراری می دهد تا با او ازدواج کند، او را وجه المصالحه قرار داده و برای فرار از انتقام گیری خانواده دختر مورد علاقه اش، قول می دهد او و برادرزاده اش را به عقد عضوی از آنها درآورد .

پیشنهاد دادن دخترکان کم سن وسال برای جلوگیری از انتقام، خونریزی و مصالحه در پاکستان قرن ها است که ادامه داشته و به یکی ازکهنه ترین زخم های این کشور بدل شده است .

در ایالت سوات در شمال غربی پاکستان، ازدواج دختران بسیار جوان با عنوان رسم سوارا شناخته می شود . چهارسال پس از پایان عملیات ارتش پاکستان برای خاتمه دادن به حکومت ظالمانه طالبان در دره سوات، آمارها حاکی از افزایش تعداد ازدواج اجباری کودکان است .

دره سوات – یا به قول پاکستانی ها سوئیس پاکستان – هر سال شاهد ازدواج های بیشتری از این دست است. گروه های حقوق بشری می گویند درحالی که در سال ۲۰۱۲ فقط یک مورد از این ازدواج ها ثبت شده بود ، در سال ۲۰۱۳ اجبار کودکان به ازدواج به ۹ مورد رسید.

شاید همه مثل سنیدا خوش شانس نباشند، چرا که خانواده وی از پدرش شکایت کرد و پلیس او را دستگیر کرد. اما او اکنون که ۹ ساله است همچنان در معرض آزار، تبعیض و به سخره گرفته شدن است. پلیس جرگه ای – یا گروه ریش سفیدان – که به ازدواج او رای داده بود نیز دستگیر کرد. اما دیگر دخترکانی که به ازدواج اجباری تن می دهند و یار و یاوری نیز ندارند چه بایدبکنند؟

راهپیمایی زنان در کابل

ده ها زن و مرد امروز (پنج شنبه 24 دلو) در راهپیمایی در شهر کابل خواستار توقف خشونت با زنان کشور شدند .

این راهپیمایی از سوی شبکه زنان افغان و برخی نهادهای مدنی راه اندازی شد و بیش از 100 زن و مرد در آن شرکت کرده بودند آ
آنان با شعار های زنان کشور هنوز مثل گذشته، روزهای تاریکی را می‌گذارنند و حکومت باید به حقوق آنان توجه کند خواهان پایان مجازات عاملان خشونت علیه زنان در کشور شدند.
به گفته معترضان، عاملان خشونت علیه زنان در افغانستان به مجازت اندک هم محکوم نمی‌شوند و نیز آزار و اذیت زنان نقض یک قاعده اخلاقی پنداشته نشده است. 
این راهپیمایی از سوی شبکه زنان افغان و برخی نهادهای مدنی راه اندازی شد و بیش از 100 زن و مرد در آن شرکت کرده بودند.
آنان از چهار راهی زنبق شهر کابل تا در خروجی وزارت امور زنان کشور راهپیمایی کردند.
درهمین حال فتانه گیلانی، رییس شبکه اجتماعی زنان افغان گفته است: "هدف از این راهپیمایی همبستگی زنان افغان با زنان جهان است و می‌خواهیم با تمام زنان جهان هم صدا باشیم".
او همچنان می‌گوید، از طریق راه اندازی چنین راهپیمایی‌ها تلاش دارد که خشونت با زنان در کشور را از بین ببرد.
این درحالی است که خشونت با زنان در کشور همواره در حال افزایش بوده و این مسئله نگرانی نهادهای حقوق بشری را نیز به دنبال داشته است.
پیشتر داکتر سیماسمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق تأکید کرد که آمار خشونت علیه زنان در کشور در سال ۲۰۱۳ به طور بی سابقه ای بالا رفته و این روند در حال افزایش است.
با این حال امروز ده‌ها زن در کابل پس از راهپیمایی برای از بین بردن خشونت علیه زنان قطعنامه‌ای را صادر کردند.
درقطعنامه آنان آمده است که زنان افغان مانند گذشته‌ها، هنوز روزهای تاریکی را می‌گذارنند و در این کشور از حقوق اسلامی و انسانی خبری نیست.
براساس قطعنامه، امروز کرامت انسانی زنان در افغانستان با بریدن اعضای بدن، بد دادن، فروش و نکاح اجباری همواره صدمه می‌بینند.