۱۲ هزار سرباز این سازمان تا پایان سال ۲۰۱۶ همچنان در افغانستان میمانند.
ینس اشتولتنبرگ، دبیرکل این سازمان این موضوع را امروز پس از تایید نشست وزرای خارجه ناتو در بروکسل اعلام کرد.
در این نشست صلاحالدین ربانی، وزیر خارجه افغانستان، به نمایندگی از این کشور شرکت داشت.
در حال حاضر نیروهای ناتو که مشغول آموزش نیروهای امنیتی افغانستان هستند، در چند منطقه این کشور از جمله بگرام، هرات، جلالآباد، قندهار و مزارشریف فعالیت دارند.
ماموریت کنونی ناتو در افغانستان موسوم به 'حمایت قاطع' کاملا آموزشی و مشورتی است و مقامات ناتو گفتهاند که در نشست امروز در مورد ماموریت جنگی در افغانستان صحبت نشده است.
در این نشست همچنین توافق شد تا برای فراهم ساختن منابع مالی به نیروهای امنیتی افغانستان تا سال ۲۰۲۰، این سازمان تلاشهای تازه را آغاز کند.
دبیرکل ناتو گفت که تلاش میشود تا پیش از نشست سران ناتو در ماه ژوئیه سال آینده، پیشرفتها و تعهدات در این زمینه بدست بیاید.
در این نشست همچنین در مورد ادامه حمایت از تلاشهای صلح در افغانستان توافق شد و اعلام شد که برای تقویت روند صلح از تلاش تمامی جوانب استقبال میشود.
وزیر خارجه افغانستان نیز در صحبتهای خود در این نشست برنامههای اصلاحی دولت افغانستان را در بخشهای مختلف توضیح داد.
پس از پایان ماموریت رزمی ناتو و خروج نیروهای این سازمان از افغانستان در پایان سال ۲۰۱۴، این سازمان ماموریت جدیدی را در اول جنوری ۲۰۱۵ زیر عنوان "ماموریت قاطع" آغاز کرد.
هدف اصلی این ماموریت آموزش، مشاورت و کمک به نیروهای امنیتی افغان و نهادهای امنیتی افغانستان است.
دو ماه پیش باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا گفت که ۵۵۰۰ نظامی این کشور پس از پایان سال ۲۰۱۶ در افغانستان باقی خواهند ماند. پیش از این قرار بود سال ۲۰۱۶ آخرین سال حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان باشد.
که در اثر انفجار یک سرگلوله هاوان در مرکز شهر پلخمری مرکز ولایت سه کودک کشته و ۱۵ تن دیگر زخمی شدند.
این انفجار در منطقۀ غروشاخ شهر پل خمری پس از آن رخ داده که کودکان یک سرگلوله را پیدا کرده و آن را با چیزی کوبیدهاند.
عبدالرشید بشیر، آمر امنیت فرماندهی پولیس بغلان میگوید قربانیان این رویداد کودکان زیر سن ۱۶ سال و بیشترشان از ۷ تا ۱۲ ساله بودهاند.
به دنبال وقوع انفجار نیروهای امنیتی به محل رسیده و پیکرهای کشته و زخمیشدهگان را به بیمارستان انتقال دادهاند.
این در حالیست که شش روز پیش هشت کودک در پی انفجار یک سرگلوله در شهر کابل، پایتخت افغانستان جان باختند.
این انفجار در حوزۀ ۱۳ امنیتی شهر کابل زمانی رخ داد که کودکان در حال بازی بودند.
پولیس کابل، زنی را بازداشت کرد که با همکاری یک مرد دیگر، شوهرش را به قتل رسانده است.
رمضان شوهر این برای کار به ایران رفته بود و زنش با مرد دیگری ارتباط جنسی داشته است.از این زن و مرد به نام های فاطمه و شیر حسین نام برد که علاوه بر ارتباط جنسی نامشروع صاحب یک مغازه بزرگ عرضه مواد خوراکی در غرب کابل بودند.
باین زن و مرد، با طرح دسیسه ای از قبل طراحی شده رمضان نام را به افغانستان فرا می خوانند و زمانیکه او را در کابل سوار موتر می کنند، با شلیک چند مرمی او را به قتل می رسانند.
این زن و مرد سپس چاهی در داخل مغازه شان حفر می کنند و جسد رمضان را در آنجا مدفون می کنند.
این رویداد در منطقه پل خشک از مربوطات ناحیه ۱۳ شهر کابل رخ داده است.
شیر حسین متهم به قتل به خبرنگان در کابل گفت فاطمه با تفنگچه مجهز با خفه کن، سه تا پنج مرمی به رمضان شلیک کرد یک مرمی به ناحیه سر او اصابت کرد.
شیرحسین اعتراف کرده که دو مرمی او نیز به رمضان شلیک کرده است و سپس با همکاری فاطمه جسد رمضان را به داخل چاهی که از قبل داخل مغازه شان حفر کرده بودند، انداختند.
جسد این مرد یک سال بعد از این چاه درحالیکه با پلاستیک های ترپالی پیچانده شده بود شناسایی و بیرون کشیده شد.
فاطمه زن رمضان، اتهامات وارده به خود را رد کرده و گفته که او شوهرش را به قتل نرسانده است.
این زن به خبرنگاران گفت که او شوهرش را دوست داشته و صاحب ۵ فرزند از او است، به گفته فاطمه میان او و شوهرش هیچ مشکل و خشونتی وجود نداشته است.
این زن که متهم به قتل شوهرش است، از دستگاه عدلی و قضایی خواسته که پرونده نسبتی او بی طرفانه و به شکل همه جانبه تعقیب و بررسی شود.
قوماندان امنیه کابل می گوید، در یک سال گذشته، فاطمه چندین بار به پولیس کابل گزارش داده است که او شوهرش را گم کرده و احتمال داده که شوهرش اختطاف شده باشد.
در حالیکه خبرها حاکی از افرایش خشونت علیه زنان در افغانستان است، اما شماری از فعالان مدنی می گویند که حوادث نظیر مرگ رمضان در کشور همواره رخ می دهد.
کشف یک گور دسته جمعی توسط مسئولان مؤسسه ماین پاکی در ولایت بلخ در اطراف ولسوالی شورتپه که در این قبر حدود ۱۳ نفر بصورت گروهی دفن شده اند.
هادی یکتن از کارمندان موسسه ماین پاکی ولایت بلخ می گوید که این قبر گروهی در اطراف ولسوالی شورتپه این ولایت و در نزدیکی روستایی موسوم به "تازه امید" کشف شده است و ممکن است تمامی افراد دفن شده در این قبر غیرنظامی باشند.
هرچند تاکنون در مورد پیشینه و زمان دقیق دفن این افراد هیچ اظهارنظری صورت نگرفته است، اما ممکن است این افراد در زمان حکومت کمونیستی و یا طالبان به قتل رسیده باشند.
محمد اسماعیل اکبرنویسنده ، روزنامهنگارو فعال سیاسى کشور در اثر بیمارى قلبى وفات کرد.
محمد اسماعیل اکبر، شام روز گذشته به سن٦٤سالگى در شهر کابل داعى اجل را لبیک گفت.
محمد اسماعیل اکبر در سال ١٣٣٠ در قریه حیدر آباد، ولسوالی آقچه، ولایت جوزجان به دنیا آمد.
این نویسنده مقالاتى که عمدتاً در بارۀ زمینۀ فکری اصلاحات و بیرون رفتن از فضای ایدیولوژیک بوده درهفته نامه ها انتشاریافته است.
موصوف درجریان کارهاى رسانه یى خود، براى شش ماه مدیریت مسوول جریدۀ "صلح "، و دوسال مسوولیت جریده "نداى اسلام" را برعهده داشته است .
اکبر به مبارزات اصلاحطلبانه در دورههای مختلف سیاسی افغانستان شهرت داشت و در دوران حکومت حفیظ الله امین زندانی شد.
اسماعیل اکبردرسال ١٣٨٨همزمان با پیشرفت گروه طالبان درشمال، ناگزیر شد با خانواده اش به پاکستان برود. وى در دیارمهاجرت با همکاری برخی از اهل قلم، نشریه فکری و اصلاحی " صدای امروز" را به راه انداخت.
این فعال سیاسى، درسالهاى مهاجرت از طریق مصاحبه ها با رسانه هاى بین المللى نظریات خود را در باره برقراری صلح عادلانه از طریق تشکیل یک جبهه سوم یا خط سوم تبلیغ نمود که اثرات قابل توجه در میان اهل فکر و جوانان داشت.
اسماعیل اکبر، پس ازسقوط طالبان به دعوت کمیته دفاع از آزادی مطبوعات در افغانستان، به وطن برگشت و مسوولیت جریده ای "طلوع افغانستان" را برای یکسال به عهده گرفت.
از این نویسنده برعلاوه ده ها مقاله و رساله در مورد مسایل سیاسی، فرهنگی و تاریخی کشور، کتابی تحت عنوان فصل آخر نیز به نشر رسیده است.